(untitled) (Jurnal Bahasa, 2006)
Kajian ini merupakan satu kajian pragmatik yang menumpukan penganalisisan ungkapan kesantunan berbahasa semasa interaksi verbal dalam kalangan orang Jepun. Pengguna bahasa Jepun yang difokuskan di dalam kajian ini ialah tenaga pengajar dari Jepun yang mengajar di Ambang Asuhan Jepun (AAJ), Pusat Asasi Sains, Universiti Malaya. Data kajian ini diperoleh daripada hasil soal selidik melalui rakaman, catatan dan pemerhatian semasa mesyuarat bersama tenaga pengajar Jepun sewaktu bertugas dengan mereka. Perspektifkajian ini berasaskan kajian Leech dan juga kajian lampau Osamu Mizutani. Hasil kajian ini memperlihatkan bahawa penutur saling bekerjasama dalam mengamalkan kesantunan berbahasa ketika berinteraksi sesama mereka. Kaedah yang digunakan dalam kajian ini ialah kaedah kualitatif dan tumpuan utama kepada prinsip kesopanan berdasarkan Leech. Hasil dapatan kajian ini memperlihatkan bahawa penutur-penutur Jepun menggunakan unsur-unsur kesopanan dalam komunikasi mereka.